Gatverdamme

Ard van der Tuuk, Gedeputeerde in de provincie Drenthe, legt zijn functie neer. Hij was kennelijk nogal populair (in 2014 zelfs politicus van het jaar), dus is zijn vertrek nieuwswaardig - althans in Drenthe.

Maar dan die kop*:

"Wij zijn gewend om het hier met elkaar te doen".

Toen ik het las had ik net een flinke slok thee genomen. Het was nog reuze lastig om de laptop weer helemaal schoon te krijgen.

Ja, ik weet heus wel dat ik zelf verantwoordelijk ben voor wat er in mijn zieke hoofd gebeurt, maar toen ik het citaat aan m'n vrouw liet zien riep ze meteen "gatverdamme!". Het gebeurt dus niet alleen in mijn hoofd.

Laat ik verder maar niet uitweiden over hoezeer m'n fantasie op de loop gaat met wat ze in het provinciaal bestuur van Drenthe allemaal met elkaar zouden kunnen doen. Nee, laat ik me inhouden. Dit is een blog voor alle leeftijden.

*Ik bedoel de kop van het artikel - niet dat blijmoedige ouderlingenhoofd.

Reeën houden zich niet aan de norm!

"Een ree", aldus rtvDrenthe

Die verdomde reeën ook. Is er een mooie, duidelijke norm, houden ze zich er niet aan!

De conclusie ligt voor de hand: schiet ze maar af. Dat zal ze leren.

Geklungel van Klingel

Op maandagavond 15 december jl. kreeg ik 't op m'n heupen en bestelde ik via internet een herenoverhemd bij de firma Klingel. Ik kreeg meteen een bevestiging per e-mail, met als aanhef 'geachte heer', waarin naast de kosten (39,99 euro voor het overhemd en 4,95 verzendkosten) ook was te lezen: 'orderconfirmation.paymentinfo.iDEAL'. Kortom, ze wisten bij Klingel dat ze met een vent van doen hadden en mijn betaling leek hiermee te zijn bevestigd. Op de website stond al dat de levertijd van het overhemd drie tot vijf dagen bedroeg en dat werd in het e-mailtje nog eens bevestigd: 'Levering binnen 3-5 dagen'. Toch een fijn vooruitzicht.

Op donderdag 18 december ontving ik een - ongetwijfeld automatisch verzonden - e-mailtje van Klingel van de strekking: geachte heer - betaling ontvangen. Dat wisten zowel Klingel als ikzelf al. Ik had immers goed opgelet bij het eerste mailtje. Maar goed, je kunt maar beter zo duidelijk mogelijk in je communicatie zijn.

Vandaag, vrijdag 19 december 2014, werd er ineens aangebeld: een pakje! Of eigenlijk een witte plastic zak, met daarin iets rechthoekigs/zwaars en een bobbeltje. Ik maakte de zak open en trof een dikke catalogus, nog een veel kleiner plastic zakje en een factuur/pakbon aan. Maar geen overhemd. De factuur en pakbon vermeldden beide een extra item genaamd 'Armbandset, 3-rijig', een bedrag onder de streep van 0,00 euro en op de factuur stond in heel kleine lettertjes 'Art. is helaas niet meer leverbaar'. Nou moe.

De catalogus die ik kreeg staat volgens de omslagtekst vol met 'de nieuwste TRENDS 2014'. Lezers die mij kennen rollen nu even over de grond van het lachen. Het meest opmerkelijke in de catalogus is dat op pagina 417 het overhemd dat ik wilde hebben, maar dat dus niet meer leverbaar is, gewoon nog wordt aangeprezen! Natuurlijk, het is al bijna 2015, maar stuur zo'n oude catalogus dan niet mee.

En dan dat kleine plastic zakje, dat ook in de grote witte plastic zak zat. Daaruit peuterde ik het volgende kleinood:

'Armbandset, 3-rijig' - winkelwaarde: onverkoopbaar

Is het niet geweldig? Een kerel bestelt een herenoverhemd waarvan de verkoper zegt dat de levertijd '3-5 dagen' is. Er wordt vervolgens volstrekt overbodig gecommuniceerd over een betaling die al bevestigd is en voor je het weet ligt er een dikke, old school catalogus-op-dode-bomen (wat nou internet?) en een plastic prul voor vrouwen op je deurmat, met in heel kleine lettertjes een mededeling die erop neerkomt dat je dat herenoverhemd wel op je buik kunt schrijven.

En meer niet.

Toen ik er met Klingel over belde werd me allereerst excuses aangeboden. Vervolgens werd opgemerkt dat de factuur geen ruimte bood voor meer communicatie. Op mijn tegenwerping dat e-mails ruimte zat bieden kwam geen weerwoord. Maar er werd me verzekerd dat ik binnen een week m'n geld terug zou krijgen. We zullen zien.

In het nieuws werd de afgelopen dagen gewaarschuwd voor de negatieve gevolgen van robotisering voor de mensheid. Vooralsnog hoeven we ons geen zorgen te maken, lijkt het, want de robots bij Klingel bakken er niks van. Maar onze internet-shopping-ervaring heeft er alvast wel ernstig onder te lijden.

Update 19 januari 2015 (een maand later): vandaag kreeg ik m'n geld terug. Toevalligerwijze precies op het moment dat ik met Klingel aan 't bellen was om te vragen waar m'n geld bleef...

Hebben de Fransen geen keus?

In 2008 verbaasde ik me al over een kop in de Volkskrant: 'Ambtenaar móet homo trouwen' - compleet met accent.

Als hetero-ambtenaar schrok ik me te pletter, maar mijn interpretatie bleek gelukkig op een misverstand te berusten. Het was gewoon een bar slechte kop.

Maar nu Frankrijk. Daar moeten, blijkens de naar goede NOS-gewoonte ultrakorte kop boven nevenstaand nieuwsbericht, Fransen homo's huwen. Allemaal! Heel Frankrijk krijgt acuut een hartverzakking.

Heel Frankrijk? Nee, een klein contingent anders geaarden gniffelt in z'n vuistje....

Zou ze blond zijn?

Blondie...

Je wilt natuurlijk niet generaliseren en al helemaal niet suggereren dat hier een hersenloos wezen aan het werk is geweest, maar toch.

Iedereen ziet meteen: een eventuele dief hoeft die paal maar uit te graven en hij fietst zo weg!

Verwarrende mayonaise

Je zou toch denken dat een grote producent van mayonaise, voordat-ie honderdduizenden etiketten voor evenzovele flessen mayonaise drukt, nog even checkt of desnoods laat checken of de tekst op het etiket wel helemaal klopt. Niet dus.

Mensenhandel bij Albert Heijn

Ongelooflijk wat je tegenwoordig allemaal bij Albert Heijn kunt kopen!

Boerenvolk?

Week broodje (spatiegebruik blijft moeilijk, deel 13)

Echt lekker klinkt het eerlijk gezegd niet.

Ik hou niet zo van weke broodjes. En moet het niet wilde paté zijn? Of zou hier wildpaté worden bedoeld?

Misschien ga ik die crandberry saus nog wel eens uitproberen, omdat ik eigenlijk best benieuwd ben of die niet gewoon naar cranberrysaus smaakt.

(Gezien op verschillende borden bij broodjeszaak 'het Opstapje' in de Oude Boteringestraat te Groningen)

Vertal werk

Spatie- en spelfout in één woord.

Vertal werk? Bell?

En dat van iemand die zich godbetert aanbiedt als vertaler...

Kiezen tussen broodjes en kind bij de Hema

Daar sta je dan, bij het nieuwe buffet op de bovenste verdieping van de Hema, in de Herestraat te Groningen. Het is lunchtijd en er moet een keus gemaakt worden.

Was me dat schrikken! Uiteindelijk heb ik toch maar voor een broodje gekozen. Tot m'n onuitsprekelijke opluchting heb ik verder ook niemand met een kind op z'n bordje gezien.

Fietsenvakantie

Sommige mensen gaan op vakantie de bergen in, al of niet met de fiets. Er zijn ook mensen die gewoon bergen fietsen op vakantie meenemen. Een soort 'berg fietsen-vakantie'.

Cosmetica met topmodellen-extract bij Sephora in Groningen

In de winkel van V&D in Groningen is sinds kort een nieuwe winkel gevestigd. Jawel, een heuse winkel in een winkel en hij heet Sephora. Het is het soort winkel waar ik bij voorkeur niet kom, want het is er vol van schmink, plamuur, poeder, namaakwimpers en de vreselijkste martelwerktuigen, die vrouwen inzetten om hun uiterlijk anders - niet noodzakelijkerwijs mooier - te maken. Het riekt er danig naar parfum, reden waarom voor dit soort winkels het woord stinkel is uitgevonden.

Aangezien ik toch kennis moet nemen van zaken om zeker te weten dat ik er tegen ben, ben ik er toch even snel, met ferm toegeknepen neus doorheen gelopen. En mijn oog viel op het wervende tekstje van de foto.

Dit is toch vreemd. Er is jarenlang strijd gevoerd om cosmetica dierproefvrij te maken, want het was toch zo zielig voor die dieren. Maar what about de topmodellen? Worden die nou speciaal voor dit doel gefokt? Staan die topmodellen misschien lichaamsdelen af waarvan dat extract wordt gemaakt? Of wordt het extract alleen van de stoffelijke overschotten van overleden topmodellen getrokken?

Wat het ook is, het beeld blijft luguber...

Van de Triumph Spitfire, 20W50 olie en de puisterige puber

Het gebeurde allemaal op een prachtige lentedag. Nadat ik een paar MGB's langs m'n raam had zien scheuren besloot ik de middag vrij te nemen om m'n Triumph Spitfire aan de gang te krijgen. Daarvoor had ik motorolie nodig, van de soort 20W50 om precies te zijn. Naar moderne maatstaven is dat behoorlijk stroperig spul, maar deze motor heeft het nu eenmaal nodig. Dus op weg naar huis ging ik even langs de lokale automaterialenhandel, die me tot nu toe niet heeft teleurgesteld.

Eenmaal binnen werd ik benaderd door een puisterige puber: "kan ik u helpen?".
"Ik zoek 20W50 motorolie".
"20W50? Dat is zwaar. Wat voor auto hebt u?".
Ik verklaarde trots dat het om een Triumph Spitfire ging.
De puisterige puber keek me wat dommig aan en zei toen "ah, een diesel dus".
Hier viel ik even stil. Ik dacht een professionele automaterialenhandel te zijn binnengelopen en de dienstdoende puistenkop geloofde (van denken was geen sprake) dat er een dieselmotor in m'n Triumph Spitfire sportwagen van 1976 zat.
Ik probeerde nog: "nee, het is een T-r-i-u-m-p-h  S-p-i-t-f-i-r-e, je weet wel...", terwijl ik m'n vlakke hand ongeveer een meter boven de grond hield.
"Ja, dat moet een diesel zijn", zei de blaag beslist, "alleen oude diesels gebruiken dat spul. Ik kan wel wat bestellen als u wilt".

Zoals ik al zei, het was een prachtige dag, maar deze kluns had 'm wel grondig verpest.

Ik heb rechtsomkeert gemaakt en heb alle 20W50-olie gekocht die ik kon vinden bij een landbouwhuis. Boeren willen namelijk nog wel es oude trekkers hebben, waar ook dit soort motorolie in moet. Ik ben ervan overtuigd dat deze aankoop de kans aanzienlijk verkleint dat ik de komende jaren nogmaals geërgerd raak door de stuitende onwetendheid van een puisterige puber.

Maar m'n zorgen blijven: wat moet er van de jeugd van deze wereld worden?

De meesten niet poreusen opperfklakken

Knap hoor, zo veel taalfouten maken in zo weinig woorden.
En dat wordt dan honderdduizenden, misschien wel miljoenen keren gereproduceerd. Wie weet op hoeveel basisscholen deze whiteboardstiften gebruikt worden? Zo is het natuurlijk geen wonder dat de taalvaardigheid achteruit holt!

Idioot dure onzinbananen

Ik heb sowieso al moeite om de ratio van 'kinderbananen' in te zien. Zijn gewone bananen weer niet goed genoeg voor kinderen? Commerciële nonsens, dat is 't! Het zijn gewoon kleine banaantjes die de gemiddelde consument niet wil hebben, omdat die gelooft dat groter beter is. En overbezorgde en voor suggestieve marketingtermen gevoelige ouders geloven nu dat die kleine banaantjes er speciaal voor hun monstertjes zijn.

Maar waar ik nog veel meer moeite mee heb is de prijs ervan.

Lees ik dat goed? Kosten die dingen 1,49 euro per stuk? Terwijl gewone bananen hetzelfde per kilo kosten? Als ik kinderen had, dan mochten ze van mij lekker grotemensenbananen eten - zo veel als ze wilden!

Congrescentrum vol spatiefouten (Spatiegebruik blijft moeilijk - deel 4)

In Groningen staat een hotel annex congrescentrum dat helemaal tjokvol spatiefouten zit.

Ze zijn wel heel consequent. Bij elke zaal hing weer een apart bordje, met steeds dezelfde spatiefout. Bij het bordje voor de Multi Media Zaal werden ze even helemaal wild met spaties, maar Spreekkamer is ineens weer gewoon één woord. Waarschijnlijk omdat dat wel werd herkend door de tekstverwerker. Of zoiets.

Naast de zalen op de foto hadden ze ook nog de Singel Zaal en Breakout Zaal. Breakout was dan weer één woord, terwijl de tekstverwerker dat vast niet heeft goedgekeurd.

Een vreemd geval - zet je voor miljoenen een mooi vergader-en-slaappakhuis neer, aan alles is gedacht, maar je laat de bordjes door een regelrechte taalbarbaar maken. Een onbegrijpelijk voorbeeld van minachting voor de lezer.

Zie ook http://www.spatiegebruik.nl/

Spatiegebruik - het blijft moeilijk (deel 3)

Zo veel lange woorden, zo veel risico's om spatiefouten te maken, zo goed je best gedaan.

En dan toch nog de mist in gaan. Jammer, jammer, jammer.

Stuurwold doet dus in revalidatie en techniek, maar niet in revalidatietechniek.

Spatiegebruik - het blijft moeilijk (deel 2)

Ze maken een hoop in China. Je kunt niet een winkel binnenstappen of je struikelt over de goedkope Chinese rommel. Er zijn zelfs winkels die niets anders verkopen. In zo'n winkel, aan de Vismarkt in Groningen, trof ik het volgende aan.

Zoals gezegd: ze maken een hoop in China, zelfs spatiefouten. Of moet ik de tekst 'Polijst Vijl' (met twee hoofdletters, maar dat zien we maar even door de vingers) als gebod zien? Dan zou het namelijk kloppen - nu is het een ergerlijk domme spatiefout.

En wat ook vreemd is: nagelriemmesje, een woord dat zich uitstekend leent voor spatiefouten, wordt dan weer wel goed geschreven!

Zie ook http://www.spatiegebruik.nl/

Luguber tafereel in Folkingestraat

Dit lugubere tafereel trof ik aan in de Folkingestraat te Groningen. Het is in feite een alleraardigste uitstalling in een etalage: drie kinderen in badkleding, met twee plastic hondjes in de modekleuren roze en oranje, strandattributen, mini-hangmatje erbij, heel lieflijk. Snoezig haast.

Komt er een Samurai-strijder langs en die kan zich niet bedwingen: tsjak-tsjak-tsjak, drie hoofdjes eraf!

Ja, lach er maar om, maar daar zit je als winkelier toch maar mooi mee. Wat doe je in zo'n geval? Je ruimt fluks de in een hoek gerolde kinderhoofdjes op en - ze staan er nou eenmaal toch - je laat de bleke, bloedeloze, van schrik versteende lijfjes staan, compleet met verstijfde, wijd uitgespreide vingertjes. Bijna niemand die het merkt...

Aangetekende brieven in tiramisu

Aangetroffen op een verpakking van tiramisu uit Frankrijk.

Zo blijkt maar weer: de werkelijkheid is vreemder dan de wildste fantasie.