'Hier geen fietsen plaatsen'

Dreigende taal in Groningen, aan de Nieuweweg.

Weg=pech is weg

Meta-pech

"Een slappe Konsalik, alstublieft"

Voor de helft....


Gezien bij de Boekenboer op Terschelling.

'Hijspecialist'

Zouden er ook zijspecialisten bestaan?

Of doet onze Freddy - naast hijsen, met kranen - ook aan 'hijen', met 'hijpalen', maar dan in kleine ruimtes? Of gaat het misschien om mannendingen voor wie niet claustrofobisch is?

Taal.... het valt niet mee.

Helemaal niet flexibel

Ik schreef al eens eerder over een winkel die zich Superstar noemde. Een voor de hand liggend beeld daarbij is dat er echt niets mogelijk is. Ze zijn er zo inflexibel als wat.

Vandaag kwam ik in dezelfde stad deze winkel tegen. En nu vraag ik me natuurlijk weer af: welke winkel zou nou het starst zijn?

We zullen er waarschijnlijk nooit achter komen, want Xtrastar is inmiddels gesloten en het pand staat te huur. Hoewel: dat op zich kon wel eens een sterke indicatie zijn dat Xtrastar eigenlijk het allersuperstarst was.

Een vertrouwelijk restaurant

Japans restaurant Hanasato in Groningen is een goed Japans restaurant. Daar zijn ze trots op en dat dragen ze uit. In dit geval door een plakaat op de voordeur in de smalle voorgevel aan het Zuiderdiep in Groningen.

Misschien dat die smalle voorgevel ook wel voor 'een stuk onbekendheid' zorgt. Niet veel mensen kennen Hanasato. Als je over het Zuiderdiep in Groningen loopt of fietst kijk je er zomaar overheen. Het is een in feite een goed bewaard geheim. Vandaar dat ze het zelf een 'vertrouwelijk Japans restaurant' noemen.

En AH kréég perziken!

Niet gooien met de microfoon

In de categorie mooie bordjes zijn bejaardentehuizen altijd een rijke bron. Deze trof ik aan in de 'gemeenschapsruimte' van een bejaardentehuis in Grootegast, in het Westen van de provincie Groningen.

Ik stel me zo voor dat er in het verleden in dit bejaardentehuis flink met de microfoon is gesmeten en dat de technische dienst daar inmiddels schoon genoeg van heeft. Daar is zo'n ding niet voor bedoeld en dat moet goed duidelijk zijn voor de gebruikers. Vandaar: met zorg behandelen. En voor alle zekerheid, opdat er geen misverstand over kan bestaan: gooien met een microfoon valt niet onder een zorgvuldige behandeling! Aldus de technische dienst.

Schreeuwend dure groente - deel 2

Ik schreef al es over idioot dure onzinbananen in een supermarkt bij mij in de buurt, maar in de Steenstraat in Arnhem is 't nog veel erger!

Schokkend.

Kaas - een hele berg (spatiemisbruik, deel 14)

Op de markt in Haarlem kwam ik in een kaaskraampje het bordje op de foto tegen. "Da's om de drommel niet duur", dacht ik, "slechts € 1,95 voor een berg kaas".

Maar nadere beschouwing leerde dat je voor dat geld maar een minuscuul bergje kreeg, van een miezerige honderd gram. Grootse woorden, daar in Haarlem, maar leveren, ho maar.

Alles op dit rek voor slechts 29 euro - maar niet echt

Ik ben natuurlijk altijd in voor een koopje, dus toen ik dit zag greep ik meteen m'n kans.

Ik rammelde met het rek naar de kassa en legde dertig euro neer. Toen pas bleek dat het niet 29 euro voor alles op dit rek was, maar 29 euro per kledingstuk.

Ja hoor eens, dat is misleiding. Dan hoeft het niet meer. Ik draag sowieso geen dameskleding, dus laat maar zitten.

Zelfs in Leiden snappen ze het niet

Dit soort bordjes kom ik betrekkelijk vaak tegen. Soms blog ik erover, maar heel vaak ook niet, omdat het nauwelijks nog opmerkelijk is.

Maar deze keer was het bijzonder opmerkelijk, want de foto maakte ik in de garderobe van het academiegebouw van de rijksuniversiteit te Leiden. Jawel, in het centrum van academisch Leiden, die intellectuele oase in de woestenij die Randstad heet. En wat het nog veel idioter maakte: ik was er voor een promotie van een jurist. Een civilist zelfs, iemand die zich heeft gespecialiseerd in het rechtsgebied waaronder ook aansprakelijkheid valt. Het moet niet gekker worden, zou de bekende geblondeerde Limburger roepen.

Voor wie de vorige afleveringen heeft gemist, even een samenvatting: niemand stelt zichzelf aansprakelijk, dat wordt altijd door anderen gedaan.

Ik vraag me hierbij af: hoe kan zoiets gebeuren? Natuurlijk kun je van een medewerker van het facilitaire bedrijf van de universiteit niet verwachten dat hij beseft dat hij juridische apekool op een bordje schrijft. Maar je mag van het juridisch-wetenschappelijk personeel en zelfs van rechtenstudenten toch wel verwachten dat ze geschokt of teleurgesteld zijn, of huilend van het lachen over de grond rollen. En dat ze het facilitair bedrijf even een beter tekstje aan de hand doen. Want dit, in deze omgeving, is een aanfluiting, laat dat duidelijk zijn.

'Het bestuur kan niet aansprakelijk gesteld worden'

Het is altijd verstandig om geen waardevolle spullen in je jas te laten zitten. Er zijn namelijk onverlaten met kleptomane neigingen die er niet met hun tengels vanaf kunnen blijven. In het licht van de voortwoedende trend om geen eigen verantwoordelijkheid meer te willen dragen, maar die altijd op anderen te willen afwentelen, is bijgaand plakkaat niet onbegrijpelijk. Als ik in het bestuur zat zou ik ook niet willen dat onverstandige jaseigenaren, die 'waardevolle spullen' in hun jas hebben laten zitten en daarmee voor de kleptomane onverlaten de kat op het spek hebben gebonden, hun eigen verantwoordelijkheid op het bestuur gaan afwentelen. Als je die aansprakelijkheid aanvaardt is het eind zoek. En wil er niemand meer in het bestuur.

Maar waarom dan weer zo'n knullig tekstje? Hoezo kan het bestuur niet aansprakelijk gesteld worden? Natuurlijk kan dat! Dat voorkom je niet met dit tekstje. Het ware duidelijker en zinvoller geweest als er had gestaan: 'deze garderobe wordt niet bewaakt - u maakt er op eigen risico gebruik van. Het bestuur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor vermissing van jassen of waardevolle inhoud'. Of woorden van die strekking.

Het schoolplein is overal - deel 2

Ik schreef al eens eerder over het schoolplein, dat overal is. Toen al merkte ik op dat mensen wel ouder worden, maar dat dat nog niet wil zeggen dat ze ook volwassener worden. Het ultieme bewijs daarvoor vond ik met Kerstmis dit jaar in een bejaardentehuis. De pestende kinderen van het schoolplein zijn er zeventig tot negentig jaar later nog steeds mee bezig.

Via Utrecht naar Parijs

Twee meiden willen vanuit het mooie Groningen naar het nog ietsje mooiere Parijs. Goedkoopste optie: liften. En om de kans om opgepikt te worden wat groter te maken, hebben ze trouwjurkachtige gewaden aangetrokken. Slim. Het zal niet lang geduurd hebben voordat een geamuseerde automobilist(e) ze meenam.

Week broodje (spatiegebruik blijft moeilijk, deel 13)

Echt lekker klinkt het eerlijk gezegd niet.

Ik hou niet zo van weke broodjes. En moet het niet wilde paté zijn? Of zou hier wildpaté worden bedoeld?

Misschien ga ik die crandberry saus nog wel eens uitproberen, omdat ik eigenlijk best benieuwd ben of die niet gewoon naar cranberrysaus smaakt.

(Gezien op verschillende borden bij broodjeszaak 'het Opstapje' in de Oude Boteringestraat te Groningen)

Vertal werk

Spatie- en spelfout in één woord.

Vertal werk? Bell?

En dat van iemand die zich godbetert aanbiedt als vertaler...

Niet voor de ramen zitten a.u.b.

Bordjes in de etalage van galerie Muskee te Groningen.

'Ach', denk je misschien, 'wat is daar nou zo bijzonder aan?' Maar Galerie Muskee heeft een lange rij ramen in de gevel en zit vlakbij de Nieuwstad, de rosse buurt...

Verhouddoos bij Blokker

Blokker doet in van alles. Soms verkopen ze zelfs dingen waarvan je geen idee had dat ze bestonden, zoals verhouddozen.

Handig hè, dat kopiëren en plakken.

Kiezen tussen broodjes en kind bij de Hema

Daar sta je dan, bij het nieuwe buffet op de bovenste verdieping van de Hema, in de Herestraat te Groningen. Het is lunchtijd en er moet een keus gemaakt worden.

Was me dat schrikken! Uiteindelijk heb ik toch maar voor een broodje gekozen. Tot m'n onuitsprekelijke opluchting heb ik verder ook niemand met een kind op z'n bordje gezien.