Oranjegekte (deel 5)

Kijk ik net even op buienradar.nl om te zien of het een beetje cabrioweer wil blijven - blijkt het hele land ineens oranje gekleurd te zijn!

Aaaarghh... :-(

Oranjegekte (deel 4)

Er komt maar geen eind aan en het wordt steeds gekker, die oranjegekte. Vandaag stond deze fotocollage op de voorpagina van de Volkskrant, boven de vouw nog wel.

En dan zijn er nog mensen die zeggen dat Nederlanders zo 'nuchter' zijn. Deze prachtige, maar welbeschouwd bezopen foto's bewijzen het tegendeel. Er zijn hele volksstammen onder de Nederlanders die de wereld uit alle macht willen laten weten: ik ben oranjegek. Of: ik ben nog oranjegekker dan die al andere oranjegekken. Of de overtreffende trap: ik ben onbetwist de oranjeknettergekste.

Oranjegekte (deel 3)

Het wordt steeds gekker met die oranjegekte. Toegegeven, 'onze jongens' doen het niet slecht (althans, dat heb ik me laten vertellen, want ik hou het natuurlijk niet bij), maar dat lijkt me nog geen reden om het hele leven dan maar oranje te kleuren. Het is nu al zo gek dat zelfs kantoren helemaal worden dichtgeplakt en de kantoorslaven in oranje tenue op het werk verschijnen.

Ik bedoel: het is maar een spelletje. Toch?

Oranjegekte (deel 2)

De oranjegekte is niet te stoppen. Vanavond viel me op dat de straten bijna waren uitgestorven. Een teken dat iedereen 'sportief' en met bier, chips en andere versnaperingen binnen handbereik voor de televisie hangt om toch maar niets te missen van die 22 overbetaalde mannen-in-korte-broeken die 2x45 minuten op een grasveldje achter een bal aanrennen. Dat begrijp ik al niet, maar ik verbaas me ook over de oranjegekte die ermee gepaard gaat.

Met het huis op de foto is op zich niet zoveel mis. Er zijn geen pannen van het dak gewaaid, er zitten geen gaten in de muur en het wordt ook niet verbouwd. Er wonen alleen maar mensen in die meedoen met de oranjegekte. Daar is ook niets mis mee, als ik maar niet hoef.

De stammenoorlog die oranjegekte heet

Laat ik 't maar meteen toegeven: ik heb niks met voetbal. Ik zie er de lol niet van om met 22 mannen op een groot veld achter een bal aan te rennen. En ik begrijp al helemaal niet waarom, als het toevallig 22 overbetaalde mannen van twee verschillende nationaliteiten betreft, miljoenen mensen daar ineens heel veel aandacht aan gaan besteden. Net doen of 't iets uitmaakt welke helft van de mannen de bal het vaakst in het poortje van de andere helft kan schieten - en daar dan heel luidruchtig en geëmotioneerd over zijn als het ze eens (bijna) lukt. Sorry, ik zal er wel te rationeel voor zijn.

En dat is dan alleen nog maar het spelletje zelf. Dan heb ik het nog niet eens over de stammenoorlogen die zich erbij afspelen. Want waar gaat het nou helemaal om? Voetbalteams van twee nationaliteiten die elkaar op een grasmat te lijf gaan, door middel van het heen en weer trappen van een bal. En een groot, bierdrinkend legioen dat zich voor veel geld allerlei troep laat aansmeren, als het maar oranje is. En vooral ook willen laten zien dat ze dat allemaal doen. Kuddegewijs.

Ik zie dezer dagen steeds meer auto's, huizen en voortuintjes die bijna bedolven zijn onder de oranje vlaggen, shirtjes en wat al niet - maar vandaag kwam ik door een straat waarin iedereen wel helemaal oranjegek leek te zijn geworden.

Ik had te doen met de bewoners van deze straat die hun huis te koop hadden staan. Ze willen er natuurlijk dolgraag weg omdat ze gillend gek worden van deze collectieve idioterie. Maar ze zijn gedwongen om geduldig af te wachten totdat het voorbij is en hun huis weer verkoopbaar is.